[ 12 Tail Y ] Ep.3 My Guild [2]

posted on 21 Sep 2011 22:35 by nannanoha

Ep. 3 My Guild [2]

[ ว๊ากกกกกกกกกกก !! ]

เสียงร้องโหยหวน ของโฟล์ ที่กำลังดิ่งลงมาจากฟ้า โดยมีเคลลิงน้อย กับกระตายน้อยริน เกาะติดอยู่คนละข้าง

[ ตู้ม !! ผลัก.. ]

ร่างของโฟล์โหม่งพื้นดินอย่างแรง จนพื้นรอบๆ บุบลงไปเป็นหลุมใหญ่พอสมควร โดยเจ้าตัวยังชักแหงกๆ อยู่บนพื้น ผิดกับริน และเคล ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเพราะใช้ร่างของโฟล์เป็นเบาะรับตัวเองนั้นเอง OTL..

“แห๊ะๆ~ เกือบไปแย้วๆ~* ” รินเอ่ยอย่างโล่งอก พลางหยิบขวดยาสีแดงข้นขึ้นมาดื่ม

“โฟล์คุง..โฟล์คุง.! ไม่เป็นอะไรนะครับ” เคลจับร่างของโฟล์เขย่าไปมา ดวงตามีน้ำใสๆคลออยู่ สีหน้าที่รู้สึกผิดที่ใช้ร่างสูงเป็นเบาะ

“อ่า พี่ลิงนี้ค่ะ ยา ดื่มแล้วจะช่วยรักษาแผลตามตัวได้นะค่ะ~ ”รินส่งขวดยาสีแดงข้นให้เคล

“ขะ..ขอบคุณนะครับ แต่ว่า.. เอาให้โฟล์คุง ก่อนเถอะครับ ผมไม่เป็นไรมากหรอครับ” เคลไม่รับขวดยา และหันไปมองร่างของโฟล์ที่นอนหมดสติอยู่ข้างๆ

“เอ๋ OwO( เหมือนที่พี่ไวท์บอกเยยแหะ ) อ่าอยู่ตรงนี้นานๆเดี๋ยวคนบ้าพวกนั้นจะเห็นเอา เข้าไปหลบที่พุ่มไม้ใหญ่ๆตรงนั้นก่อนเต๊าะ” รินเอ่ยแล้วกระโดดตัวไปหลบในพุ่มไม้ก่อนเพื่อน เคลก็ผงกหัว และพยุงร่างของโฟล์ตามเข้าไปช้าๆ

“ แล้ว..อ่อ..คือ.. คุณเป็นใครหรอคับ.. ” เคลถามขึ้น

“หนูเป็นหนึ่งในสมาชิกกิลเดียวกับพี่โฟล์ค่ะ แล้วกะอย่าเรียกหนูว่าคุณจิฟังแล้วแปลกๆ~ หนูชื่อ “ รินะ” ค่ะ เรียกว่ารินก็ได้นะค่ะ พี่เคล > <*” รินพูดอย่างเขินอาย พลางจับใบหูยาวๆของตัวเองบิดไปมา แก้เขิน

“ครับ.. แหๆๆ ( น่ารักจางเลย.. )” เคลเกาหัวอย่างเขินเล็ก

“แต่ว่าช่วยโฟล์คุงก่อนเถอะครับ” เคลได้สติก็หันความสนใจกลับมาที่โฟล์ที่ยังนอนสลบอยู่

“งือ ยานี้มานใช้กับคนที่นอนสลบอยู่มะได้อ่า = 3=”( ขอโทษนะค่ะที่ต้องพูดขี้จุ๊ )” รินกล่าวพร้อมชูนิ้วขึ้นทำปากบู๋

“ถะ..ถ้างั้นทำไงดี.. ” เคลมองร่างของโฟล์ ด้วยใบหน้าเป็นห่วงมากๆ.

“ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ พี่โฟล์อาจจะ ไม่ตื่นขึ้นมาเลยก็ได้นะค่ะ ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว >3<!! ( แง้ หนูมะชอบพูดโกหกเยย )” กระต่ายน้อยตีหน้าตกใจที่สุด (คงเชื่อหรอกยะ - - : ไรเดอร์) ทำให้เคลถึงกับหน้าซีดเลยทีเดียว ( เชื่อด้วยว้อยยย =[]=”? : เขียนเองมึนเอง อ่าว - -* )

“.. ยะ..แย่แล้ว ผะ.ผมต้องช่วย !” เคลเอ่ยขึ้นเสียงสั่นๆ พร้อมกับขยับตัวนั่งคล่อมร่างของโฟล์

“อะ..O///[]///O!! ( อร๊ายยยยย ฉากแบบนี้หนูนึกม่ายยถึงงงงง )” รินเมื่อเห็นภาพก็ลงไปนอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่กับพื้น

“( ถะ..ถึงจะไม่เคยใช้แต่ว่า มีแต่วิธีนี้ ที่จะช่วยโฟล์คุงได้ ต้องลองแล้วละ )” เคลบอกกับตัวเองในหัว พลางเอามือทั้งสองข้าง ผสานกันที่หน้าอกของโฟล์

[ Hp Transfer ]

[ วิ้งๆๆ~* ]

** Hp Transfer เป็นท่าของลิง อาชีพซัมมอนเนอร์ เท่านั้น เป็นการ ถ่ายโอนพลังชีวิตของตนให้กับเป้าหมาย ซึ่งพลังที่ถ่ายโอนนั้นจะมากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของตัวผู้ใช้จ้า~*

ลำแสงสีเขียวสดใสพุ่งออกมาจากมือของเคล เข้าไปในร่างของโฟล์อย่างต่อเนื่อง..

“... ( อะไรหนะ.. ความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้.. รู้สึกดีจัง.. ) อึ..อือม์..” โฟล์ได้สติขึ้นมาเล็กน้อย เลยคลางออกมา และค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น..

“นะ !! นายทำอะไรหนะ !!?” โฟล์ร้องอย่างตกใจสุดขีด เมื่อเห็นเคลกำลังคล่อมร่างของตัวเองอยู่

“ฟะ..โฟล์คุง ดีใจจัง ไม่เป็นอะไรนะครับ ” เคลลงจากตัวโฟล์ แล้วลงมานั่งข้างๆแทน แต่สีหน้าของเคลเหมือนวิ่งมาราทอน 10 กล. (เหนื่อยมาก..)

“ชั้นไม่ได้เป็นอะไร แล้วเมื่อกี้นายจะทำอะไรชั้นหนะ !!?” โฟล์ถามขึ้นเสียงแข็ง ใบหน้าขึ้นสีแดงจัด

“คือเออ.. เมื่อกี้ผม ‘ถ่ายโอนพลังชีวิต’ ให้โฟล์คุงอะคับ..แหะๆ” เคลตอบพลางเอานิ้วมาเกาคางตัวเอง ทำหน้าเหมือนคิดว่า ‘เราทำได้ด้วยแหะ ฮ่ะๆ..’ ประมาณนี้

“ห๊า ? จะถ่ายพลังให้ชั้นทำไม ชั้นไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย !? ” โฟล์ถามอย่างสงใส เพราะกะอีแค่ตกจากที่สูงนิดหน่อย ไม่ทำให้หมาป่าสายถึกอย่างเขาระคายผิวหรอก

“อะ..อ่าว..? ก็รินจังบอกผมว่า ถ้าผมไม่ทำอะไรสักอย่าง โฟล์คุงจะไม่ตื่นขึ้นมานี้ครับ ผมอ่า ตกใจมากเลย..” เคลทำหน้าสงใส ทำตาแบ๋วใสซื่อ ทำให้ความคิดของโฟล์ มุ่งไปที่ กระต่ายน้อยที่กำลังคลานออกจากพุ่มไม้ที่หลบซ้อนตัวพวกเขาอยู่..

“...นี้เธอ เป่าหูอะไรเจ้านี้ฟะ...” โฟล์คว้าขาของกระต่ายน้อยและลากกลับมาอย่างรวดเร็ว โดยรินก็ตัวสั่นหงั่กๆ น้ำตาเล็ด ดูแล้วน่ารัก แต่ว่ามันไม่มีผลกับโฟล์ที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาขณะนี้..

“นะ..หนุผิดปายแย้วค๊า กะ...ก็ไม่นึกว่าพี่เคลจะเชื่อจริงๆนี้ แง้ง .>A<. ” รินดิ้นไปดิ้นมา ขณะที่โดนโฟล์จับขาห้อยต่องแต่ง

“เหอะๆ ชั้นรู้แล้ว ว่าอย่างเธอคิดอะไรแบบนี้ไม่ได้หรอก ? ยัยไวท์สั่งมาสินะ ?( เอิ่ม..ก็จริงอย่างที่รินพูดแหะ.. เจ้าหมอนี้มันซื่อเกินไปจริงๆ.. )” โฟล์ถามริน แต่สายตายังแอบเหล่ไปมองเคลที่กำลังทำหน้า >> OxO? << มองดูการกระทำของโฟล์อยู่

“ชะ..ช่ายค๊า พี่ไวท์สั่งหนูมาง๊า~~ งานนี้ได้ตั่ง 500g เลยน้า หนุเลยต้องยอม แง้งๆ” รินร้องไห้งอแง พลางขอโทษสำนึกผิด จนโฟล์ใจอ่อนยอมวางรินลง

“เหอะๆ.. เอาเถอะ แล้วเธอมาทำอะไร ? ไม่ได้ไปทำภารกิจกับไวท์เรอะ ?” โฟล์ถามขึ้น สีหน้ายังหงุดหงิดอยู่เล็กน้อย

“อ่าช่ายๆ อีกงานนึงก็คือ ให้มาบอก พี่โฟล์กับพี่เคล ว่า ให้กลับไปรอที่แคมป์ได้เยย พี่ไวท์จะเอาหลักฐานการตอบรับเข้ากิล ไปให้พี่เคล กรอกที่นั้นเยย” รินตอบ

“เอ้ย ! ทำไมมันรวดเร็วงี้หละ !?” โฟล์ถามอย่างตกใจ

“หนูม่ายยู้ แต่เห็น ลุงโบลดาส เรียกที่ไวท์เข้าไปคุยที่ส่วนกลาง พออกมา พี่ไวท์ก็อารมณ์ดีมากๆ แล้วก็บอกให้หนูทำแบบนี้อ่าค่ะ” รินตอบ พร้อมหยิบแครอทในกระเป๋าเป้ขึ้นมากิน

“ห๋า ตาแก่นั้น ? กับยัยไวท์ ? ( มีอะไรกันแน่นะ )” โฟล์กอดอกคิด วิเคราะห์ แยกแยะ สิ่งที่รินบอก

“แฮก..แฮก... เออ..อ่า..” เคลที่หอบหายใจถี่อยู่นาน จู่ๆก็ล้มนอนลง

“เฮ้ย ! เป็นอะไรไปเคล !?// พะ..พี่เคล O[ ]O!” โฟล์และริน กล่าวขึ้นพร้อมกัน โฟล์รีบเข้าไปโอบตัวเคลขึ้น ส่วนรินค้นหายาในกระเป๋า ( ซึ่งมีแต่แผนที่ กับเงินสด และแครอทเท่านั้นเอง.. )

“แฮก..แฮก.. ผมไม่เป็นไรครับ สงใสที่เมื่อกี้ผมถ่ายเลือดให้ ผมคงทำผิดวิธีหละมั้ง แหๆ..” เคลหัวเราะแห้งๆ แต่โฟล์ยังไม่ปล่อยเคล เพราะสีหน้าของเคลยังซีดๆอยู่เลย

“... งั้นรินไปซื้อยาในเมือง แล้วตามกลับไปที่กิลนะ ชั้นจะพาเจ้านี้ไปพักซะหน่อย . . แล้วอย่าไปทำอย่างอื่นเชียวหละ.. เ-ข้-า-ใ-จ-ใ-ช่-ไ-ห-ม ?” โฟล์เน้นเสียงและน้ำหนัก คำพูดสุดท้าย พร้อมส่งสายตาจริงจังใส่ริน

“ย.. เยสเซอร์ !! = [ ]=!!” สิ้นเสียงรินก็ พุ่งตัววิ่งกลับเข้าเมืองไปทันที..

“ให้ตายสินายเนีย.. ” โฟลบ่นอุบอิบ ขณะกำลังพยุงร่างเคล เดินกลับแคมป์

“ข..ขอโทษนะคับ.. ผมไม่เป็นไรแล้ว.. อะ..อ๊ะ !” เคลยิ้มตอบโฟล์ และผละตัวออกจากโฟล์แต่ว่า เสียหลักจะล้ม ดีที่โฟล์จับไว้ทัน

“ไง? ไม่เป็นไรแล้ว ดื้อจริงๆนาย อยู่นิ่งๆซะ !” “อ่ะ !!?? ///” โฟล์กล่าวจบ หูกระดิกเล็กน้อย ก่อนจะ จับตัวเคลขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาว (อีกครั้ง..)

“ฟะ..โฟล์คุงปล่อยผมเถอะครับ.. คือผม อายอ่า..” เคลหน้าขึ้นสีชมพูอ่อนๆ พลางมุดหัวลงอย่างอายๆ

“อะไร ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ชั้นก็แค่ดูแลสมาชิกใหม่เราก็แค่นั้น.. หรือนายไม่ชอบ ?” โฟล์ที่หน้าขึ้นสีแดงอ่อนๆ ก็ถามออกไป

“เปล่าครับ มะ.ได้ไม่ชอบ..” เคลตอบ หน้าแดงกว่าเดิม

“งั้นก็ชอบสินะ ? ” โฟล์ถามอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ ทำเอาลิงน้อย หน้าแดงเป็นสตอเบอรี่เลย

“งะ..มะ.. @///[]///@*”

“อยู่นิ่งๆ จนถึงกิลแล้วกัน จะได้บอกรายละเอียดให้ฟัง หึหึ..” โฟล์บอกเคล พลาง ลดความเร็วในการเดิน และเลี่ยงเปลี่ยนเส้นทางให้ไปถึงช้าที่สุด หางกระดิกไปมาอย่างขี้เล่น..

___________________________________________________

ตอนนี้เผาสดมากๆ หว๊ากก = ="

edit @ 21 Sep 2011 22:36:21 by [N]anoha

2 Comments