[ 12 Tail Y ] Ep.2 My Guild

posted on 18 Aug 2011 19:24 by nannanoha

Ep.2 My Guild

     ร่างของแฟทบั้กและหมาป่าสีฟ้า พุ่งเข้าหากันเป็นเส้นตรง โดยเขาคิดที่จะปิดฉากในการโจมตีครั้งเดียว..

[ Feral Strike !!]

     เสียววินาทีที่แฟทบั้กกำลังหวดแขนตบหมาป่านั้น ร่างของหมาป่าก็พุ่งหายไป ทะลุร่างของแฟทบั้กอย่างรวดเร็ว เป็นประกายคมดาบสีแดงสด

[ ตึ้ง... ]

     ร่างของแฟทบั้ก ล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับ หมาป่าที่ล้มลงนั่งพัก หอบหายใจอยู่บนพื้น เพราะเมื่อกี้เขาก็ใช้พลังไปพอสมควร..

"แหม๋ สภาพแบบนี้ยังจัดการได้สบายๆเลยน้า สุดยอดจริงๆ โฟล์" แกะสาวพูดก่อนจะเดินเข้ามาดูสภาพแฟทบั้กที่นอนหมดสภาพ อยู่ข้างๆหมาป่า

"แหก...แหก... ก็เธอนั้นหละ.. ฮิลก็ไม่ฮิล ถ้าชั้นไม่จัดการในทีเดียว แล้วสู้ยืดเยื้อละก็ เธอคงไม่ได้ของเควสไปหากินหรอก" หมาป่าหอบหายใจสั้กพักก็ บ่นใส่แกะสาว

"ก็ ฉันบัพให้แล้วนี้น่า ผลมันก็ออกมา OK หนิ อย่าบ่นไปหน่อยเลย โฮ๊ะๆๆ~♥" แกะสาวหัวเราะอย่างพอใจ แต่หมาป่ากลับสลดกับตัวเองที่ไม่สามารถโต้เถียงใดๆได้

"แล้วเจ้านั้น...เป็นยังไงบ้าง ?" หมาป่าถามขึ้น ขณะหันไปมองร่างของเคลที่กำลังนอนสลบอยู่ข้างต้นไม้

"ไม่เป็นไรหรอก ให้นอนพักสักแปปก็ หายเป็นปกติแล้ว" แกะตอบก่อนจะเก็บเมล็ดบนหัวของเฟทบั้กออกมา

"เอาหละ มิชชั่น คอมพลีท เรากลับกันเถอะ อุ้มลิงน้อยคนนั้นไปด้วยนะจ๊ะ~♥" แกะสาวเอ่ยอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินไปตามทางเข้าเมือง

"รู้แล้วนะ.. (น่า) เฮ้ย! เด๋ว ชะ..ชั้นหรอ เห้ !!?" หมาป่ากระอึกกระอักทันที เมื่อเอ่ยปากรับคำโดยไม่รู้ตัว และพยายามเรียกแกะสาวกลับมา แต่ก็ไม่ทัน แกะสาวเดินห่างไปไกลแล้ว ( หรือทำเมินนะ - 3-)

"..." หมาป่าเดินสลดมาหยุดตรงหน้าร่างบางก่อนจ้องมองร่างบางที่กำลังสลบอยู่

"( พอมาดูใกล้ๆแล้ว.. น่ารักกว่าที่คิดแหะ.. )" หมาป่าจ้องมองร่างบางสักพักหน้าก็ขึ้นสีจัด ก่อนที่เขาจะสะบัดความคิดอกุศลนั้นออก และอุ้มร่างบางขึ้นมาในท่าเจ้าสาว เดินตามแกะสาวไปอย่างช้าๆ

      ณ เมืองแสง

     หมาป่าสีฟ้า อุ้มร่างของเคลที่นอนสลบในท่าเจ้าสาวเดินเข้าเมือง.. เป็นจุดสนใจของคนในเมืองมาก เนื่องจากเคลนั้นเป็นลิงตัวเล็ก น่ารัก ซึ่งไม่เคยมีใครเคยเห็นหน้ามาก่อนที่เมืองนี้ หมาป่าเองขณะที่เดินผ่านผู้คนก็ต้องเกร็งตัวด้วยเพราะมีสายตานับไม่ถ้วนมองมาที่เขา..

"คุณมิมิค้า ของเควส ครบแล้วค้า~*" แกะสาวพุดคุยกับ มิมิผู้รับส่งเควสประจำเมือง พร้อมกับ ส่งถุงผ้าที่ใส่เมล็ดจากแฟทบั้กให้

"แหม๋ รวดเร็วทันใจจังเลยนะจ๊ะ เห็นไหมเควสเป็นทีมมันเสร็จเร็วกว่าจริงๆเน๊อะ ไวท์จัง โฟล์คุง~*" มิมิกล่าวพร้อมยิ้มให้กับ หมาป่าและแกะสาว พลางหยิบรางวัลสำหรับเควสนี้ให้ (เงินสดจำนวนหนึ่ง + สร้อยคอเพิ่มพลังป้องกัน)

"ไว้ตังหมดค่อยมาหาอีกนะจ๊ะ หุหุ =w=*" มิมิยิ้มสยองก่อนจะโบกมือลาแกะสาวและหมาป่า

"เท่านี้เราก็มีเงินพร้อมเดินทางแล้วนะ โฟล์~*" แกะสาวเดินไปพูดไปอย่างอารมณ์ดี

"... อึ.. อืม.. นั้นสินะ..." หมาป่าตอบเสียงสั่นๆ

"อ๊า จะว่าไปลิงน้อยคนนั้น พาไปพักก่อนดีกว่าเนอะ อุ้มไปอุ้มมาเดี๋ยวนายจะเหนื่อย" แกะสาวพูดก่อนจะหันมา รอความเห็นจากหมาป่า

"ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้..." หมาป่าตอบ

"งั้นหรอ.. ? เป็นอะไรโฟล์ทำไมหน้าแดงจัง ?" แกะถามอย่างสงใสขณะทั้งคู่เดินออกจากตัวเมือง

"เปล่าหนิ.. อากาศร้อนมั้ง" หมาป่าตอบไปอย่างเนียนๆ และพยายามเบี่ยงหน้าหลบตาแกะสาว

"หื้ม..? อุ๊ O///x///O"" แกะสาวเกิดสงใสเลยค่อยๆมองสำรวจรอบตัวของหมาป่า ผลคือ เคลที่กำลังโดนอุ้มท่าเจ้าสาวนั้น เอาหน้าซุกไซ้เข้าไปในแผงอกของหมาป่า แถมยังละเมอเลีย และดึงขนสีขาวนวลของหมาป่าซะอีก

"มองอะไร !?" หมาป่าขึ้นเสียงดัง ก่อนจะรีบเดินนำแกะสาวไป

"( ลิงน้อยคนนั้น..กับโฟล์.. ระ..หรือว่า !!!! )" แกะสาวยืนครุ่นคิดเรื่องของโฟล์ หรือหมาป่ากับเคล อยู่นาน(จิ้นด้วยมั้ง –w-“) ก่อนจะเดินตามกลับไปที่กิลแคมป์

ณ กิลแคมป์

"อื้อม์... " ร่างของเคล ค่อยๆเปิดเปลือกตาออก ขณะที่โฟล์กำลังอุ้มร่างของเขา เข้าไปยังเต็นท์ที่นอนพักของกิล

"... รู้สึกตัวแล้ว ก็เลิกดึงขนชั้นได้รึยัง ?" หมาป่าพูดขึ้น ขณะเดินมาหยุดหน้าเตียง

"ขะ..ขอโทษครับ" เคลรู้สึกตัวก็หน้าขึ้นสี และรีบปล่อยมือทันที

"ไม่ต้องใส่ใจหรอก แผลยังไม่หายสนิท นอนพักที่นี้ก่อนแล้วกัน" โฟล์วางร่างของเคลลงบนเตียง

"ขอบคุณครับ.. อ่า คือ.. ที่นี่.." เคลอ่ำอึ่งสักพัก ก่อนจะกวาดสายตามองรอบๆ

"ที่นี่คือกิล แคมป์ พวกชั้นเห็นนายโดน แฟทบั้กทำร้ายเลยเข้าไปช่วยหนะน๊ะ.." โฟล์ตอบอย่างรู้ทัน ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆเตียง

"อา.. ขะ. !ขอบคุณนะครับที่ช่วยผมเอาไว้" เคลก้มหัวขอบคุณ

"ไม่เป็นอะไร เรื่องแค่นี้เอง.. อีกอย่างนายก็.." โฟล์กล่าวรับ ก่อนที่จะเอนตัวไปจ้องหน้าเคล

"... !? มะ..มีอะไรหรอครับ ?" เคล สะดุ้งทันทีเมื่อหน้าของโฟล์เข้าประชิดกับหน้าของเขาห่างกันไม่ถึงคืบ ทำให้เคลต้องเอนตัวถอยเพื่อเว้นระยะห่างพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีชมพูอ่อนๆ

"เปล่าหนิ.. " โฟล์ เอ่ยพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะเอนตัวกลับ

"อ่า..แหะๆๆ.. แล้ว คุณชื่ออะไรหรอครับ อายุเท่าไหร่ ?" เคลเกาหัวอย่าง งงๆ ก่อนถามขึ้น

"โฟล์.. โฟล์ อัลโคเน่ อายุ 17 แล้วนายหละ ?" โฟล์ถามกลับ

"ผมชื่อเคลครับ เคล ไฮซ์เวอร์ ครับ อายุ 16 ยินดีที่รู้จักนะครับ" เคลยิ้มให้โฟล์ ทำให้เจ้าตัวหน้าแดงเล็กน้อย.

"อึ..อืม.. แล้ว.." โฟล์กำลังจะถามต่อ แต่มีบางอย่างมาขัดคอซะก่อน

"ดี จ๊า~:3 ลิงน้อย ฉันชื่อ ไวท์ สโนวฟรอส นะจ๊ะ ยินดีมากๆที่ได้รู้จัก !!" ไวท์ที่ไม่รู้เข้ามาเมือไหร่ พุ่งตัวเข้ามา กุมมือทั้งสองข้างของเคลขึ้น ทำให้โฟล์ที่นั่งอยู่ข้างๆ สะดุ้งโหยงทันที ส่วนเคล เจ้าตัวยังทำหน้างงเหมือนคนยิงมุขแล้วไม่เก็ท

"อ่า.." ไม่ทันที่เคลกำลังจะเอ่ยพูดอะไร ไวท์ก็พูดขัดขึ้นมาอีก

"นี้ๆ เคลคุง พึ่งมาที่เมืองนี้ครั้งแรกสินะ ? แสดงว่ายังไม่มีกิลอะสิ ? งั้นมาอยู่กิลกับพวกเรานะ !!?" "เอ๋ ?" ไวท์รัวคำถาม(พร้อมคำตอบ?)ใส่เคล แน่นอนว่าเจ้าตัวตามไม่ทัน..

"นะ นะ น้าจ๋า~~ มาอยู่กับพวกเราเถอะ พวกเราจะดูแลเธออย่างดี ทั้งเรื่องอาหาร และที่อยู่ แถมจะให้ช่วยฝึกการต่อสู้ให้ก็ได้น๊ะ~♥" ไวท์ยังคงตื้อต่อไปจนกระทั่ง.

"อา.. เออ.. คือ.. คะ..ครับ ก็ได้ครับ" เคลออกปากรับคำอย่างงุนงงเล็กน้อย แต่ที่เค้ารู้คือ คนพวกนี้ไม่ใช่คนไม่ดีแน่นอน เพราะเป็นคนช่วยเขาเอาไว้

"เย้~ ^w^"~♥" ไวท์กระโดดโหยงเหยงอย่างดีอกดีใจ พลางเหล่ตาไปมองโฟล์

“ไม่มีอะไรขัดข้องใช่ม๊า~ โฟล์ ♥” ไวท์พูดพร้อมทำหน้ากวนอวัยวะเบื่องล่าง ทำให้เจ้าหมาป่าที่กำลังฉุนนิดๆ เมินหน้าหนี

“อะไรอ๊ะ !! ไม่ชอบที่เคลคุงเข้ากิลเราหรอ !!?” ไวท์โวยใส่โฟล แต่เจ้าตัวก็ยังไม่หันมามอง

“เปล่า.. ชั้นแค่จะบอกว่า เธอลืมบอกใครอีกคนไปหรือป่าว ?” “อ่ะ ??”โฟล์พูดพร้อม เหล่ตากลับไปมองไวท์ที่กำลังวิเคราะห์คำพูดของเขาอยู่

“อ๊า !! ฉะ..ฉันลืมไปสนิดเลย รินอยู่ไหนเนีย !!” ไวท์ร้อนรนขึ้นมาทันทีเมื่อนึกได้ว่าเธอลืมเรื่องสำคัญมากไป

“เฮ้อ..(นึกแล้วไม่มีผิด..)” โฟล์ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษบางอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง

“ชั้นจะบอกอีกอย่างคือ ริน บอกจะไปล่า หัวแครอท ส่งเควสให้คุณมิมิหน่ะ..” โฟล์บอก พร้อมยื่นใบรับเควสของมิมิขึ้นมา

“อ่าว..? รินจังลืมใบรับมอบเควสหรอเนีย..” ไวท์รับใบเคสจากมือโฟล์ขึ้นมาดู

“ยัยนั้นซื่อบื้ออยู่แล้วนี้.. (วุ่นวายจริงๆ ขอไปอาบน้ำให้สบายใจหน่อยเถอะ.)” โฟล์คิดในก่อน ก่อนจะลุกขึ้น เตรียมเดินไปอาบน้ำที่น้ำตก

“เดี๋ยวโฟล์นายจะไปไหน !?” ไวท์รั้งมือโฟล์ไว้ก่อนที่เขาจะเดินออกไป

“อะไร ชั้นจะไปอาบน้ำ !!” โฟล์ขึ้นเสียง เพราะตอนนี้เขาเริ่มจะรำคาณเพื่อนสาวตรงหน้า ที่ยุ่งวุ่นวายชีวิตเขาเต็มที -__-“

“นายจะยังไปไหนไม่ได้ วันนี้นายจะต้องพา เคลคุงไปลง มิชชั่น 1/1 เข้าใจ๋ !!?” ไวท์ชี้หน้า (ค่าโทษ ?) โฟล์ ทำให้โฟล์ถึงกับล้มทั้งยืน เมื่อภาพแกะสาวตรงหน้าเหมือนขยายร่างใหญ่ขึ้น อีกทั้ง ออร่าสีดำขมุกขมัวที่พุ่งออกมาไม่ขาดสาย.. นี้คงเป็นอีกครั้งที่เขาไม่สามารถต่อต้านแกะสาวได้...

“ละ.. แล้วทำไมเธอไม่พาไปเองหล่ะ !!” โฟล์ถาม ขึ้นเสียงดัง

“ฉันก็จะไปกับรินหนะสิ !! เควสนี้ลงได้อย่างมาก 3 คน แต่เรามี 4 คน แยกเป็นทีมละ 2 นี้ดีสุดแล้ว !!” ไวท์เริ่มอธิบายด้วยเหตุผล ทำให้โฟล์ถึงกับสลด เมื่อเพื่อสาวไม่ได้ใช้อารมณ์อย่างเดียวแต่มีเหตุผลด้วย ทำให้เขาไม่สามารถโต้เถียงได้

“.....โอเคๆ ก็ได้ แต่พอเสร็จงานเธอห้ามมายุ่งกับฉันอีก ตกลงไหม ?” โฟล์พูดพร้อมเหงื่อตก

“ก็ได้ เฉพาะของวันนี้หนะน๊ะ โฮ๊ะๆ ๆ ๆ~♥” ไวท์หัวเราะกระตุกต่อมยั่วยุของโฟล์อย่างมากถึงมากที่สุด แต่เจ้าตัวก็ทำอะไรไมได้ ได้แต่ทรุดตัว สลดลงกับพื้น

“ ถ้างั้น เคลคุง ไปกับโฟล์นะ เท่าที่ฉันดู เธอยังใช้พลังไม่คล่องใช่ม๊า คงจะต้องเริ่มฝึกจากขั้นเริ่มต้นน๊ะ~ = 3=*” ไวท์พูดพร้อมทำทำปากคลาฟ (ประมาณนี้อ่ะ O3O”)

“กะ...ก็..แหะๆๆ” เคลหัวเราะแห้งๆ เพราะสิ่งที่ไวท์พูดนั้นถูกต้องทุกประการ

“เพราะฉะนั้น~ เริ่มฝึกขั้นพื้นฐานที่ มิชชั่น 1/1 ให้คล่องก่อนนะ รายละเอียดเดี๋ยวเจ้านั้นจะบอกให้เอง” ไวท์พูดพร้อมชี้ไปทางโฟล์ที่ยัง นั่งสลดอยู่

“ค..ครับ.. ” เคลผงักเล็ก น้อยเป็นสัญญาณตกลง ทำให้ไวท์ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อเห็น เคลว่านอนสอนง่าย

“ตกลงตามนี้ !! งั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวรินจะงอแง ~รีบๆตามมานะจ๊ะ ♥” ว่าเสร็จคุณเธอก็เดินออกจากไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้ร่างสูงกับร่างบางสองคน

“เฮ้อ.. ช่วยไม่ได้.. นี้นาย เคลสินะ ถอดเสื้อผ้าออกสิ” “!!!?” คำพูดที่หลุดออกมาจากปากโฟล์ทำให้เคลถึงกับสะดุ้งโหยงทันที

“ตกใจอะไรละ เสื้อผ้านายขาดหมดแบบนี้ จะให้ใส่ไปด้านนอกได้ยังไง ? เรื่องชุดชั้นพอจำได้ว่า ไวท์เก็บเอาไว้ในตู้ยามฉุกเฉิน..” โฟล์เดินไปค้นตู้เสื้อผ้าที่อยู่อีกด้านกับเตียงที่เคลนั่งอยู่

“เจอละ.. ชุด M เลเวล 10 สินะ ไม่เป็นไรก็คงใส่ได้” โฟล์หยิบเสื้อผ้าในตู้ออกมา ปิดตู้ แล้วเดินมานั่งข้างๆเคล

“เอ้า ถอดชุดนั้นออกสิ” โฟล์พูดหน้าตาย

“คะ..คือผม... ” เคลพูดเสียงสั่น หน้าขึ้นสี

“เป็นอะไร..? อายหรือไง ?” โฟล์เอ่ยขึ้น พร้อมยิ่มที่มุมปาก

“ค..ครับ.. คือ..ผม ไม่เคยถอดเสื้อผ้าต่อหน้าคนอื่นนอกจาก พ่อ แม่กับพี่ อะครับ..ก็เลย... ” เคลเบี่ยงตาไปทางซ้าย เหมือนอายไม่กล้าสบตาโฟล์

“( อึก.. ฉึก..ฉึก..ฉึก.. !! )”เหมือนดังสรรักปักใจ (ฮ่า) แทงทะลุร่างโฟล์ ณ อกซ้าย ไปหลายดอก

“( เออ.. ไอ่เจ้านี้.. อึก.. )” โฟล์ทรุกลงกับพื้น มือข้างขวาเอามาอุดรูจมูกเพื่อไม่ให้โลหิตหื่นกามไหลออกมา

“ป..เป็นอะไรไปครับ” เคลรีบเข้ามาพยุงตัวโฟล์ทันที แต่เจ้าตัวสะบัดแขนหนี

“ไม่เป็นไร ชั้นจะออกไปรอด้านนอก..”ว่าแล้ว เจ้าโฟล์ก็รีบลุกขึ้น วิ่งออกจากเต็นท์ไปทันที

“เอ๋... ??” เคลเกาหัวอย่างงุนงง ก่อนที่จะรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โฟล์ให้ไว้

“( อึก.. เจ้านั้นมัน..ยั่วเรารึป่าวนะ...? )” โฟล์ยังคงมีโลหิตสีแดงไหลออกมาจากรูจมูกอย่างต่อเนื่อง ขณะที่กำลัง ยืนรอเคลอยู่นอกเต็นท์ พลางนึกภาพเคลกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า ( ไอ่... )

ไม่นานจากนั้นมาก เคลก็เดินออกมาด้วยชุดใหม่ เป็นชุดลิง Lv.10 อย่างที่มีขายทั่วไปที่โฟล์เคยเหนมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ว่าตอนนี้มันต่างกันมากเขาจ้องมองเรือนร่างของเคลอยู่นานสองนาน จนเจ้าตัวผิดสังเกต จึงสะกิดถาม

“โฟล์คุง ? มีอะไรหรอครับ” เคลถามพร้อมเดินเข้าไปใกล้ๆโฟล์

“ปะ..ค.. เปล่า.. ไม่มีอะไร รีบไปกันเถอะ” โฟล์ได้สติหน้าก็ขึ้นสีแดงจัด (อุ – v-“) จากนั้นก็รีบเดินนำเคลออกไป ที่ทำภารกิจ กับเจ้า แพนด้าแดง โดยที่เคลก็รีบเดินตามไป ถึงจะยังงงท่าทางของโฟล์อยู่ก็เถอะ

ณ ที่ทำภารกิจ ( ที่ปกติเราลงมิชชั่นกับ แพนด้าแดงอะนะ )

“เฮ้อๆ.. ดูนั้นดิ..”

“ว๊าว..”

“น่าฮักว่ะ !! (น่ารักวะ)”

“ว๊ายย เธอดูน้องลิงน้อยคนนั้นสิ”

“น่ารักอะแก อยากเอากลับบ้านจัง~♥”

เสียงคนซุบซิบ พูดคุยกันไม่ขาด เมื่อ โฟล์กับเคล เดินผ่านฝูงชล(สัตว์หาง) มา สายตาแทบทุกคู่จับจ้องมาที่เคล ซึ่งโฟล์ก็สัมผัสได้ ที่หัวจึงมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาเล็กน้อย

“นายนี้รีบๆเดินมาสิ เดี๋ยวก็หลงกันหรอก !!!” “อะอ่า...”โฟล์หันหลังกลับไปจับมือเคล ก่อนจะรีบลากเคลให้ผ่านจุดนนั้นไปให้เร็วที่สุด

“กรี๊ด !! น้องลิงคนนั้นหายไปไหนแล้ว”

“นั้นๆ โดนเจ้าหมาป่านั้นลากไปแล้ว”

“เฮ้ยๆๆ จะโดนทำอะไรป่าววะ ต้องไปช่วยซะแล้ว”

“ตามลิงน้อยคนนั้นไปเร๊วพวกเฮา !!”

“เฮ !!!~~~”

และแล้ว..เหล่าสัตว์หางหลากหลายสาวก ก็วิ่งไล่ตาม โฟล์กับเคลไปอย่างบ้าคลั่ง โฟล์ก็ซอยเท้าหนีไปพร้อมกับเคล อย่างสุดชีวิตเหมือนกัน

“ฟะ..โฟล์คุง..ทำไมพวกเขาต้องตามเราด้วยอ๊า” เคลถามขึ้นขณะกำลังวิ่ง โดยที่โฟล์ยังจับมือเขาแน่นไม่ยอมปล่อย

“( นี้ –ตู๊ด- แกล้งไม่รู้ หรือ –ตู๊ด- ไม่รู้จริงๆเนียห๊า !!!!)” โฟล์ไม่ตอบ แต่คิดอยู่ในหัว พลางมองซ้ายมองขวาหาที่หลบซ่อนตัว // ภาษาไม่สุภาพ กลัวใส่แล้วมานหยาบ ขอเซนเซอร์ นิดนึงนะ -3-)

“พี่โฟล์ค๊า !!~ ” “หื้ม !?” เสียงเรียกของเด็กสาว หางหนึ่งดังขึ้น พร้อมกันเผยกระต่ายน้อยสีชมพูอ่อน กำลังวิ่งสวนทางมาหาพวกโฟล์

“ระ..ริน ??” โฟล์ เอ่ยขึ้นเบาๆ ขณะที่กำลังวิ่งเข้าหา กระต่ายน้อย

“พี่โฟล์จับมือหนูไว้ค่ะ!!~” กระต่ายน้อยเบรคตัวพร้อมกับ วิ่งไปทิศเดียวกับโฟล์

“ย..อย่าบอกนะว่าคิดจะทำแบบนั้น !?” หมาป่าพูดน้ำเสียงสั่นๆ

“ มีแต่ทางนี้ที่จะหนีได้นะค่ะ หรือพี่อยากจะโดนรุมกระตื้บ และให้พี่ลิงคนนั้นโดนบู่ยี่บู่ยำหละค่ะ > 3

“โอ้ย !!! เป็นไงเป็นกันวะ !!” โฟล์ตะโกนออกไปเสียงดัง ก่อนจะ คว้ามือของกระต่ายน้อยเอาไว้

“จับแน่นๆ นะค๊า จะไปแล้ว !!~”

[ Bunny Bounce ]

[ ฟิ๊ววว~~ ว๊ากกกก เจี๊ยก !!?~ ]

ตัดฉับ !!~ (อีกครั้ง)

ขออภัยทุกๆคนมากๆนะค่ะ ที่ดองมานาน ทั้งๆที่แต่งมาไม่ได้นานก็ดองซะละ(_ _llll)

ช่วงนั้น มีงานเข้าเยอะ ทั้งเวลลิงดิน ทั้งเวลแกะ เวลกกวิ้น ตอนนี้ ทุกๆอย่างแทบจะตันแล้ว ( ตันทาง อารมณ์ขี้เกียจ)