[12Tail Y] Ep.1 เส้นทางของ นักผจญภัย

posted on 28 Jul 2011 10:57 by nannanoha

ณ ใจกลางป่าแห่งหนึ่ง..

ป่าแห่งนี้เป็นพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพันธ์ไม้ และสัตว์ต่างๆ.. เนื่องด้วยพื้นที่นี้เป็นเขตของ เทพดิน บาร์ บล็อก จึงทำให้ที่นี้เต็มไปด้วยความร่มรืนและสงบสุข.. แต่ว่านะใจกลางป่านี้ กำลังมีลิงน้อยตัวหนึ่งกำลังฝึกฝนตนอยู่อย่างตั่งจิตตั่งใจ..(?)

"ด้วยนามแห่งข้า.. พลังแห่งพื้นพิภพ ขอจงมอบพลังให้แก่ข้า.."

"อัญเชิญนักรบโกเล็มหิน !! จงออกมา กาติน่า !!"

[ Gadina I ]

[ บึ้ง~* ]

ลิงน้อยร่ายคาถาอัญเชิญเสร็จ พื้นดินตรงหน้าเขาก็ปรากฏร่างของโกเล็มหินออกมา.. แต่ขนาดออกจะดูเล็ก(จิ๋วเลยหละ)ไปสักนิดนึง...

"เย้ !!~ เรียกกาติน่าออกมาได้แล้ว >w<!!"

[ โป๊ก ! เจี๊ยก !! T []T" ]

ไม่ทันที่ลิงน้อยจะยินดีกับความสำเร็จได้นาน ก้อนหินปริศนาก็ลอยกระแทกหัวของเจ้าลิงน้อยอย่างจัง ทำให้เจ้าตัวก้มหน้าลงเอามือกุมหัวด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่ ผู้ร้ายที่ปาก้อนหินใส่หัวเขาจะเอ่ยขึ้น..

"แค่นี้อย่าพึ่งดีใจไปเจ้าลูกบ้า !! "

"อูียซ์... ท่านพ่อทำอะไรอ้า ผมเจ็บน้า TT^TT" "

เงาของผู้เป็นพ่อเดินออกมาจากพุ่มไม้ข้างๆ พร้อมเสียงด่าที่ดังฉอดๆออกมาอย่างหัวเสีย..

"อายุปาไปตั่ง 16 แล้วนะ กะอีแค่ กาติน่าร่างต้น ( Gadina I) เด็ก 10 ขวบยังทำได้แล้วเว้ย !!"

"งื้อ...~ "

"เคล ไม่เป็นอะไรนะ"

"พี่มิล.."

ลิงสาวคนหนึงที่อยู่ด้านหลัง ลิงหนุ่มวิ่งเข้ามาหา ลิงน้อยพร้อมกับกล่องปฐมพยาบาลในมือ..

"ยัยมิล เธอจะตามใจน้องมากเกินไปแล้วนะ ! เพราะเธอนั้นแหละน้องถึงไม่เก่งซะที !!" ผู้เป็นพ่อโว้ยขึ้นอย่างหัวเสีย..

"พ่อนั้นแหละ เข้มงวดเกินไปแล้วนะค่ะ เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องปาก้อนหินใส่เคลเลยนี้น่า !" ลิงสาวกล่าวเถียงลิงใหญ่..

"มันอายุตั่ง 16 แล้วนะ !! สกิลพื้นฐานของ Geomancer ยังใช้ไม่ครบเลย !!" ลิงใหญ่เถียงต่อ..

"ก็น้องไม่เก่งนี้ พ่อก็ให้น้องทำอย่างอื่นก็ได้ ให้มาทำงานกับหนูก็ได้นี้ค่ะ !!" ลิงสาวโต้ตอบพลางดึงหัวของน้องชายมากอดไว้

"ไม่ด้ายยยยย ! จะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเราเสียชื่อไม่ได้เด็ดขาดดด !!" คนเป็นพ่อโวยอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปอย่างหัวเสีย เพราะไม่สามารถเถียงกับลูกสาวหัวแข็งของตนได้.. ( Amen )

"แหะๆๆ.." ลิงน้อยหัวเราะแห้งๆ ขณะที่ลิงสาวกำลังทำแผลที่หัวของตน..

เมื่อกี้ผมทำขายหน้าสินะครับ แฮะๆ.. ขอแนะนำตัวนะ ผมชื่อ เคล ไฮซ์เวอร์ เป็นลูกคนที่สอง ของตระกูล ไฮซ์เวอร์ และเ็ป็นผู้ที่จะต้องสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าอีกด้วย.. ตระกูลของผมนั้น มีชื่อเสียงในการอัญเชิญซับม้อนธาตุดินมาตั่งแต่สมัยก่อนแล้ว และได้รับการสืบทอดพลังอัญเชิญมังกรมารุ่นต่อรุ่นด้วย.. ซึ่งผมที่รับหน้าที่เป็นรุ่นต่อไปก็ต้องฝึกฝนตนเองให้มีคุณสมบัติเพียงพอต่อการสืบทอดด้วย.. แต่ว่า..ผมหนะ ไม่ชอบเรื่องการต่อสู้นิน่า.. แถมผมยังใช้พลังของธาตุดินได้ไม่ดีด้วย.. แต่พ่อก็ไม่ยอมจะเป็นจะตายยังไงผมก็ต้องเป็นผู้สืบทอดอยู่ดี ผมอายุ 16 แล้วนะ เห็นตัวเล็กแบบนี้ก็เถอะ ผม 16 แล้วจริงๆนะ ! ผมหนะไม่ได้อยากจะสืบทอดตำแหน่งอะไรนี้เลยสักนิดเดียว.. แต่ว่า พ่อก๋คาดหวังให้ผมเป็นผู้อัญเชิญที่เก่งที่สุดให้ได้.. เฮ้อ.. ผมจึงต้องจำใจมาฝึกนี้ไง.. จะมีคนที่เข้าใจผมก็มีแต่แม่กับพี่เฮเรน นี้ล่ะ.. อ่าลืม ส่วนพี่สาวของผม ชื่อ เฮเรน ไฮซ์เวอร์ อายุ 20 แล้ว สวยมากๆเลยแหละ แถมใจดีกับผมด้วย.. อ๊า ยังไงวันนี้ก็ฝึกเสร็จแล้ว จะได้นอนพักซะที งืม~..

ณ บ้านของตระกูล ไฮซ์เวอร์

[ แอ๊ด.. กรึกๆๆ.. ]

"กลับมาแล้วหรอค่ะคุณ" ลิงสาววัยกลางคนกล่าวทักทายสามีที่เดินเข้ามาอย่างหัวเสีย.. ซึ่งเธอก็ทำหน้าเหนื่อยใจเพราะรู้ว่าคนรักของตนหัวเสียเรื่องอะไร..

"เออ..! หิวมากเลย ขออะไรกินด่วนๆเลย !" ลิงหนุ่มนั่งลงบนโต๊ะยกน้ำกระดกกินอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตะโกนสั่งภรรยา ที่ยืนทำอาหารอยู่ในครัว..

"ค้า..ๆ.. อารมณ์เสียเรื่องเคลอีกแล้วสินะ.." ลิงสาวถามเหมือนจี้จุด ลิงใหญ่ เพื่อเป็นการให้เขาได้ระบายออกมาซะบ้าง

"ก็ดูมันสิ ขนาดแค่ขั้นพื้นฐานยังไปไม่เป็น แล้วจะไปรอดได้ยังไง แถมยัยเฮเรนก็คอยเอาอกเอาใจซะอีก !!" ตามคาดลิงหนุ่มตะโกนลั่นบ้าน..ระเบิดโทษะซะเต็มที่..

"เฮ้อ... คุณก็อย่าบังคับลูกมากสิค่ะ ถ้าลูกไม่อยากเป็นก็ไม่เป็นไรนี้ค่ะ" ลิงสาวถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย พร้อมกับเสนอทางเลือกให้ลิงหนุ่ม

"เธอนี้จะเป็นเหมือนยัยเฮเรนอีกคนหรือไง !!? ชั้นบอกว่ามันเป็นได้ก็คือเป็นได้สิ !!" ลิงใหญ่ตะโกนอีกครั้งก่อนทำท่าโวยวาย เหมือนเด็กๆ.

"ค้าๆ..." ลิงสาวปลงกับลิงใหญ่ ก่อนจะหันความสนใจกลับมาทำอาหารต่อ..

"กลับมาแล้วค๊า/ค้าบ.." ไม่นาน เฮเรนกับเคลก็กลับมาถึงบ้าน

"จ้า..ขึ้นไปอาบน้ำก่อนก็ได้น้า แล้วค่อยลงมากินข้าวกัน" ลิงผู้เป็นแม่กล่าวทักลูกอย่างอ่อนโยน ก่อนที่ เฮเรน และเคล จะเดินขึ้นห้องของตนเพื่อไปอาบน้ำ ตามที่แม่สั่ง..

"อึกอึกอึก.. ชั้นตัดสินใจแล้ว..." ลิงหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆหลังจากกระดกเหล้าหมดแก้ว พร้อมกับฉีกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์..

"คุณคิดอะไรอยู่ค่ะ ? = =" ลิงสาวเสริฟอาหารลงบนโต๊ะ พลางเหงือตกเล็กน้อย เพราะสัมผัสกับออร่าจากลิงใหญ่ได้..

"หึหึหึหึ เด๋วเธอก็รู้..."

ไม่นาน เคลและเฮเรนก็เดินลงมาทานอาหารกันตามปกติ.. แต่เมื่อทานเสร็จทั้งสองกำลังจะแยกย้ายกันขึ้นไปนอน แต่หัวหน้าครอบครัวรั้งตัวเอาไว้ พร้อมบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากๆที่จะต้องบอก.. ทำให้สมาชิกทุกคนกลับไปนั่งบนโต๊ะ พร้อมกับตั่งใจฟังสิ่งที่หัวหน้าครอบครัวจะพูด

"เคล..แกก็อายุ 16 แล้วนะไม่ใช่น้อยๆแล้วนะ ได้เวลาที่แกจะต้องเริ่มต้นการผจญภัยแล้ว.." คนเป็นพ่อกล่าวขึ้นพลางทำหน้าซีเรียส

"อะ..ออกผจญภัย !?" ลิงสาวและเฮเรน สถบขึ้นพร้อมกันด้วยสีหน้าตกใจ

"เอ๋..?" เคลที่ยังไม่ เก็ท ก็ยังนั่งงง เอียงคอด้วยความสงใส..

"ใช่แล้ว..แกต้องไปเป็นนักพจญภัยเคล !!" ลิงหนุ่มลุกขึ้นพร้อมชี้ตัวผู้ต้องหา..เอ้ย.. ชี้หน้าลูกของที่ยังทำหน้าตาเออเหมือนไม่รับมุข..

"ผะ..ผมหรอ ?" เคลใช้เวลาคิดสักครู่ก็เข้าใจ ( ช้าไปมะ ? )

"ดะ..เด๋วก่อน หนูคัดค้านค่ะ !!" เฮเรนเริ่มการต่อต้านผู้เป็นพ่ออีกครั้ง พร้อมกับพุ่งตัวไปกอดหัวของน้องชายเอาไว้อย่างแนบแน่น

"น้องหนูน่ารัก และบอบบางแบบนี้จะให้ออกเดินทางคนเดียวได้ยังไง" เฮเรนพูดพร้อมกับ ขย้ำหัวของน้องชายอย่างสนุก..(?)

"ฉันก็ไม่เห็นด้วยค่ะ เคลยังไม่พร้อมนะค่ะ !!~" ลิงสาวผู้เป็นแม่ พุ่งตัวไปกอดลูกชายจากอีกด้านหนึ่ง..พร้อมกับสายตาของผู้เป็นพ่อที่กำลังเดือดปุดๆ..

"ไม่สนโว้ยยยยยย !!!! ยังไงพรุ่งนี้เคลก็ต้องออกเดินทาง !! ใครคัดค้านก็ไม่มีสิทธิทั้งน้านนนนนน !!"

"ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย(*2)"

...

"(แหง๊ก..หายใจไม่ออก)"

เช้าวันต่อมา...

เคล ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ คิดว่าตัวเองจะได้ไปเที่ยวจึงยอมตื่นแต่เช้ามาเตรียมตัวออกเดินทาง โดยที่ เฮเรนและลิงแม่ จัดข้าวของและเครื่องใช้ที่จำเป็นให้ ( โดนบังคับ เพราะถ้าไม่จัดให้ เคลก็ไม่มีของเดินทาง จะยิ่งอันตราย ) โดยลิงพ่อ ยืนรออยู่หน้า้บ้านพลางคิดถึงอนาคตอันรุ่งโรจของตระกูล.. ไม่นานเคลก็เดินลงมาพร้อมกับ เฮเรนและแม่ของเขาที่คอยตามอย่างเป็นห่วง

"เคล จุดหมายของแกคือ เมืองแห่งแสง ที่ท่านเทพแสงอัลคาเชียดูแลอยู่ แม่เตรียมของให้แล้วสินะ ทางเข้าเมืองแสงก็ตามแผนที่ พ่อแจ้งไปให้เพื่อนที่นั้นแล้ว" ผู้เป็นพ่อถามด้วยสีหน้าเข้มส์ ก่อนจะส่งแผนที่ไปเมืองแสงให้เคล โดยที่เคลก็รับมาและเก็บใส่กระเป๋าทันที

"เคล..ถ้าเจออันตรายอะไรไม่ไหวก็กลับมานะลูก.." ผู้เป็นแม่โอบกอดลูกไว้ พร้อมน้ำตาเล็ดเล็กน้อย..

[ แปล๊บ.. ]

"โถ่น้องพี่ ไม่น่าเลย.. ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยนะ..ถ้ากลัวไม่อยากไปก็กลับมาได้ทุกเมื่อเลยนะ.." เฮเรนเข้าไปโอบกอดเคลอีกคน โดยที่เจ้าตัวได้แต่ยืนเฉยให้ สองแม่ลูกกอด

[ แปล๊บ.. ]

เส้นเลือดบนสมองของคนเป็นพ่อปูดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด..และพร้อมจะระเบิดอีกครั้งแล้ว..

"โว้ยยยยยย !! ฟังนะเคล ถ้าแกเป็นนักผจญภัยที่เก่งไม่ได้ แกห้ามกลับมาที่นี้อีกเข้าใจไหม !!!!" ลิงผู้เป็นพ่อตะบะแตก เตะส่งเคลออกไป พร้อมกับสายตาตลึงของสองแม่ลูก.. โดยที่เคลก็ลอยละลิ้วไปด้วยแรงเตะของพ่อยังคงทำหน้าเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่เลย..

ผ่านไปสักพัก.. เคลก็จัดเตรียมตัวนำแผนที่ออกมาดูถึงได้รู้แล้ว ทางไปเมืองแสงนั้นไม่ได้ไกลมากนัก แถมทางก็ไม่ได้คดเคี้ยวอะไร.. แต่ที่ทำให้เขาตัวสั่นก็คือพวก FatBug ที่อันตรายอยู่ระหว่างทาง.. แต่ถึงมันจะอันตราย เคลนั้นก็อยากจะไปเมืองแสงสักครั้ง จึงกลั่นใจเดินไปตามทาง โดยคอยระแวง FatBug อยู่ตลอด

สองสามชั่วโมงผ่านไป เคลเดินมาเห็นป้ายหนึ่งชี้ไปด้านหน้า พร้อมกับสลักชื่อเมืองแสงเอาไว้.. นั้นทำให้ร่างบางโล่งใจมาก เพราะอีกไม่ไกลก็จะถึงเมืองแสงแล้ว.. และจะได้ไม่ต้องเจอกับพวก แฟทบั๊ก แต่ตะว่า..

"เฮ้อ... ในที่สุดก็จะถึงแล้ว จะรอดแล้วเรา TTwTT"" เคล ถอนหายใจอย่างโลงอกก่อนจะผสานมือขอบคุณพระเจ้าที่เข้าข้างเขา.. ( เหรอ ? - -)

[ ครืน... ]

"..!..? ฮะๆๆ นี้เราหิวมากจนท้องร้องดังขนาดนี้เลยหรอเนีย.." เสียงที่เขาไม่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังของเคล แต่เคลกลับไม่หันไปมองแล้วทำเมิน โดยไม่อยากจะคิดว่ามีอะไรอยู่ด้านหลังของเขา เคลทำท่าเนียนลูบท้องตัวเองโดยที่ใบหน้าซีดนิดๆ เหงือตกเล็กน้อย ก่อนจะหยิบแผนที่ขึ้นมา แต่ไม่ทันที่จะเนียนเดินต่อ..

[ วูบ... บึ้ง !! แคร๊กๆก.. โครม ! ]

ต้นไม้ข้างทางถูกกระแทกอย่างแรงจนหักโค่นลง.. นั้นทำให้เคลสะดุ้งเล็กน้อยแต่เขาก็ยังไม่ได้หันกลับไปดู..

"(..มะไม่น่า..ไม่หรอก.. ไม่จริง.. ไม่จริง.. ไม่นะพระเจ้า ขออย่าให้เป็น..)" เคลคิดในใจก่อนจะค่อยๆหันหน้าไปข้างหลังอย่างเชื่องช้า.. และภาพที่ปรากฏก็คือ... แฟทบั้กตัวเต็มวัย ลำตัวสูงกว่าเคล 3-4 เท่าได้ กำลังจ้องมาที่เคล พร้อมกับง้างลำแขนของมันขึ้นสูง... นั้นทำให้เคลรู้ได้ทันทีว่า เขาจำเป็นจะต้องใช้ไม้ตายเพียงหนึ่งเดียวของเขาเสียแล้ว..

"โกยล่ะเจี๊ยกกกกกก TT [ ] TT"" ไม่ทันที่ แฟทบั้กจะทุบเคล ร่างของเคลก็หายไปจากจุดนั้น และไปเห็นอีกทีเคลก็กำลังซอยเท้าเผ่นอย่างไม่คิดชีวิต.. แฟทบั้กอึ้งไปพักหนึ่งก่อนจะได้สติ วิ่งตามเคลไป..

ไม่ไกลจากจุดที่เคลกำลังวิ่งหนีแฟทบั้กอยู่นั้น ร่างของสัตว์หาง 2 ตัวก็กำลังต่อสู้กับแฟทบั้กอยู่เหมือนกัน..

[ โก๊ว..ตึ้ง ! ]

"เฮ้อ... ยังเหลืออีกเท่าไหร่" หมาป่าขนสีฟ้า นัยต์ตาสีเหลือง ถามขึ้น หลังจากพิฆาตแฟทบั้กลงได้

"แถวนี้น่าจะหมดแล้วหละนะ ยา mp ที่ติดมาด้วยก็จะหมดแล้ว วันนี้แค่นี้ก่อนเถอะ" แกะอีกคนที่อยู่ข้างๆตอบ พลางยกขวดยา MP สีน้ำเงินขึ้นดื่ม

[ เจี๊ยกกกกกกกกกกกกกกกกกก !! ]

"!?.. เสียงร้อง..ลิง ? = ="?" หมาป่าเอ่ยก่อนจะหันหน้าไปตามต้นเสียง

"สงใสจะโดน แฟทบั้กเล่นงาน รีบไปช่วยกันเถอะ อยู่ไม่ไกลนี้หรอก" แกะเสริม ก่อนที่จะปิดหนังสือของตนและวิ่งไปตามทิศทางที่เสียงร้องของเคลดัง...

"เฮ้อ.. จะฮิลให้ก่อนก็ไม่ได้นะ.." หมาป่าสีฟ้า ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะวิ่งตามแกะไป..

ด้านเคล..

"(ทำไงดีๆ ๆ ๆ ถ้าไม่ทำอะไรหละก็มันต้องตามเราทัน แล้วเราต้องโดนทุบแบนแน่เลย ! ไม่เอาน้าาา พี่คร๊าฟช่วยด้วยย !!)" เคลได้แต่โวยวายกับตัวเองในหัวขณะที่วิ่งหนีแฟทบั้ก ซึ่งกำลังเข้ามาใกล้เคลเรื่อยๆ..

[ วู๊บ.. ตุ้ม !! เจี๊ยกก !! ]

ท่อนแขนขนาดใหญ่ของแฟทบั้กทุบเข้าใส่เคล แต่เคลตอบสนองได้เร็วพอที่จะกระโดดหลบไปด้านข้างได้ แต่เขาก็ล้มลงไปกับพื้นเพราะแรงกระแทกเมื่อครู่..

"(ฮือๆ ไม่นะ.. จะทำยังไงดี... . . อ๊ะ. . ถ้าเรียกกาติน่าออกมาละก็ เราอาจจะรอดก็ได้ !)" เคลกำหมัดพร้อมกับปิ๊งไอเดียร์ ก่อนจะยันตัวเองขึ้น และจับจ้องไปยัง แฟทบั้ก ที่กำลังเดินเข้ามาหาตน

"ด้วยนามแห่งข้า.. อ.(อัญ) !" เคลเริ่มท่องคาถาได้ไม่ทันไร ก็ต้องถูกท่อนแขนของแฟทบั้กตบจนกระเด็นไปชนกับต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งอยู่ไกลพอสมควร..

"โอ๊ย..เจ็บอา...เจ็บ.. TT^TT" เคลยังไม่หมดสติแต่ก็ไม่สามารถลุกขึ้นได้ และดูสภาพตัวแล้วถ้าโดนอีกทีมีหวัง KO แน่ๆ

"ไม่ได้ เรียกกาติน่าไม่ได้..จาทำไงดี..ฮือ TT-TT" เคลสอื้นในใจก่อนที่ร่างของแฟทบั้กจะค่อยๆเดินเข้ามาประชิดตัวเขา.. พร้อมกับบิดลำตัวเตรียมเหวี่ยงแขนฟาดใส่เคล

"อึ..(พ่อคับ แม่ัคับ พี่คับ ผมขอโทษ ผมคงไม่รอดแย้ว ลาก่อนนะคับ TT^TT) " เคลหลับตาปี้ก่อนที่แขนของแฟทบั้กจะเหวี่ยงเข้าหาตน..

[ ฟู๊บ !! ตู้ม !! ]

วินาทีที่เคลกำลังจะถูกโจมตี คลื่นพลังสีฟ้าก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้างของแฟทบั้ก ทำให้มันปลิว กลิ้งไถลไปไกลพอสมสวร..

"อื้อ..ๆ.." เคลที่ยังไม่รู้ว่ามีคนมาช่วยยังคงหลับตาปี้และตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า.. โดยที่ร่างของหมาป่าสีฟ้าได้วิ่งเข้ามาดูอาการของเขาแล้ว

"เป็นอะไรไหมนะ. !?.นะ..นาย..." หมาป่าถึงกับค้างไปชั่วครู่เมื่อเห็นภาพ ที่เคล กำลังกลัวจนตัวสั่นและมีน้ำตาเล็ดนิดหน่อย แถมหน้ายังขึ้นสีเพราะร้องไห้ด้วย..เป็นภาพที่ จขฟ. การันตีได้เลยว่า น่า..ร๊ากกกก.. (มาก)

"อื้อห์.. ผมยัง..ไม่ตายหรอ.." ร่างบางค่อยๆเปิดเปลือกตาออกช้าๆ ก่อนจะสบตากับร่างสูงตรงหน้าที่ตอนนี้ใบหน้ากำลังขึ้นสีนิดๆ..

"ไม่เป็นอะไรนะจ๊ะ !?" แกะอีกคนที่วิ่งตามมาสมทบ รีบเข้ามาดูอาการของเคลในทันที

[ Heal ]

บาดแผลและรอยช้ำตามตัวของเคลหายไปในพริบตา ก่อนที่เคลจะจะสลบไป..

"เฮ้ย ! เป็นอะไรไหม" หมาป่าโวยขึ้นด้วยสีหน้าตกใจ ที่จู่ๆร่างบางก็หมดสติไป

"ฉันรักษาให้แล้วละ นี้แค่สลบไปสงใสจะกลัวมากเลยนะเนีย.." แกะอธิบายก่อนที่หมาป่าจะถอนหายใจเล็กน้อยอย่างโล่งอก พลางมองร่างบางสักพักก่อนที่จะ กระชับดาบในมือ และหันหน้าไปจ้อง แฟทบั้ก ที่ลุกขึ้น และกำลังวิ่งเข้าหาเขา

"mp ฉันเหลือไม่พอจะฮิลแล้วนะ เพราะฉะนั้นห้ามแพ้หละ" แกะสาวพูดก่อนจะ ร่ายคาถาบัพให้กับหมาป่า

[ Bless วิ้ง~*]

"รู้แล้วน่า.. " หมาป่าเมื่อได้รับบัพจากแกะเรียบร้อยก็พุ่งเข้าผสานงานกับแฟทบั้กซึ่งๆหน้า..

_______________________ ตัดฉับ !!___________________________

พึ่งแต่งแนวนี้ดูแปลกๆไปไหม คำวิบัติ(อาจจงใจ - -) + คำผิด(อาจชิน - -) ขออภัยผู้อ่านไว้ด้วยนะค๊า ><'

5 Comments